bestsellery, Książki

Promyk nadziei w czasach pełnych mroku

Wojna to zawsze ciężki i pełen mroku czas, który okupiony jest cierpieniem, odejściem wielu ludzkich istnień i wydarzeniami, które zmieniają w sposób nieodwracalny. Sprzyja wyostrzeniu najgorszych instynktów, które mają pomóc w walce o przetrwanie, bez względu na konsekwencje. Sprawia, że to, co niegdyś się liczyło, bardzo często przestaje mieć jakiekolwiek znaczenie. Ważne jest wyłącznie zapewnienie bytu sobie i swoim najbliższym. Na szczęście nawet wojna nie była w stanie stłamsić odwagi i dobrego serca osób, które z pełną świadomością można obecnie nazywać prawdziwymi bohaterami. Jedną z nich była Helene Hannemann, której Mario Escobar poświęcił swoją książkę pod tytułem „Kołysanka z Auschwitz”.

Początek koszmaru

Rodzinne życie Helene skomplikowało się w momencie, gdy jej mąż stracił pracę i okazało się, że ze względu na jego romskie pochodzenie nie będzie mu łatwo znaleźć następnej. Na domiar złego, wkrótce potem los ponownie ciężko ją doświadczył poprzez nakaz wystosowany przez oficerów SS, według którego jej mąż wraz z piątką ich dzieci musi udać się do obozu Auschwitz – Birkenau. Kobiety ten rozkaz nie obowiązuje, ponieważ jest ona rodowitą Niemką. Nie waha się jednak ani przez chwilę i dołącza do swojej rodziny, razem z nimi przenosząc się do obozu, gdyż nie wyobraża sobie egzystencji bez najbliższych. Na miejscu władze rozdzielają małżeństwo, pozwalając Helen dalej opiekować się dziećmi. Są one tym, co utrzymuje kobietę przy zdrowych zmysłach w tej rzeczywistości rodem z najgorszych koszmarów.

Walcząc o nadzieję na lepsze jutro

Sytuacja nieoczekiwanie zmienia się w momencie, gdy doktor Mengele wyróżnia Helen, nakładając na nią obowiązek prowadzenia przedszkola. Staje się to dla kobiety projektem angażującym jej myśli i wysiłki, które mają na celu podarowanie najmłodszym odrobiny radości, nadziei i umożliwienie ucieczki w świat marzeń i zabawy. Napawa ją poczuciem sensu i świadomością, że wreszcie, w tym piekielnym przybytku zagłady dzieje się coś dobrego. Z wielką chęcią przebywa z dziećmi, dodając im otuchy, rozwijając i ofiarując namiastkę normalnego dzieciństwa. Jednak czy pobudki doktora Mengele są szlachetne? Czy też może przyświeca mu inny, nikczemny i ukryty plan?

Mario Escobar, autor, to hiszpański pisarz specjalizujący się w literaturze historycznej. Z wykształcenia historyk, nieustannie pogłębia posiadaną wiedzę, która następnie znajduje zastosowanie w tworzonych przez niego książkach. Do tej pory opublikował już takie pozycje, jak: „Kołysanka z Auschwitz”, „Amnesia”, czy „Francis: Man of Prayer”.

 

bestsellery, Książki

Seria, która wzrusza i bawi

Zwierzęta częstokroć wykorzystywane są w literaturze. Raz przemawiają ludzkim głosem, raz są swoistymi duchowymi przewodnikami, a raz współczesnymi wcieleniami przodków. Wszystko zależy od konwencji, jaką przyjmuje autor. Był sobie pies 2 to kontynuacja cyklu o tym samym tytule, którego głównym bohaterem jest…pies. W dodatku taki, który potrafi posługiwać się ludzką mową. Wbrew pozorom nie jest to literatura dedykowana wyłącznie młodszym czytelnikom, ale i tym starszym, gdyż wiele w niej prawdziwego życia. William Bruce Cameron zdecydował się na podjęcie wyzwania, w którym zaspokoi ludzką ciekawość i przedstawi nam, co tak naprawdę zwierzęta mają w głowach. I co z tego wynikło?

Fenomen zwierzęcego bohatera

Historia w cyklu Był sobie pies opowiadana jest z perspektywy psa. Z niewyjaśnionych przyczyn, zwierzę to odradza się wciąż i wciąż w kolejnych wcieleniach. Zagubiony, niebędący w stanie zrozumieć, dlaczego tak się dzieje, nie potrafi poradzić sobie z przytłaczającą go sytuacją. Wszystko zmienia się w momencie, gdy poznaje człowieka o imieniu Ethan, który nadaje mu imię Bailey. Od tej chwili, zwierzę ma swój cel w życiu – wspierać i chronić chłopca, który się nim zaopiekował. I nie przeszkodzą mu w tym kolejne wcielenia, w jakich się będzie znajdował. Co więcej, każda reinkarnacja w ciele innego psa uczy naszego bohatera, jak i czytelników czegoś nowego o życiu, o wartościach, jakie w nim powinny dominować oraz o miłości i szacunku do innych. Pod tym względem jest to świetna lektura do wspólnego, rodzinnego czytania. 

Niekończący się krąg życia

Był sobie pies 2 jest klasyczną kontynuacją, a więc spotkamy się tu raz jeszcze ze względnie podobną historią z tomu pierwszego. Zmienią się tylko imiona bohaterów, a także płeć. Faktem jest to, iż William Bruce Cameron wie, jak pisać emocjonalnie. Bez problemu dociera do serc nawet najtwardszych czytelników i bez wahania wywołuje w nich wzruszenie. Książka bardzo celnie punktuje niektóre zachowania ludzkie, równie często i bawi, ale wzrusza w najbardziej niepozornych momentach. Bardziej wrażliwi czytelnicy powinni przygotować się na płacz za każdym razem, gdy nasz psi główny bohater żegna się ze swoim aktualnym wcieleniem i opiekunem, i przenosi się do kolejnego zwierzęcia. Mimo tego, iż cyklowi przyświeca ogrom ciepła, dobroci i miłości, które biją z większości stron, to natrafimy i na momenty rozpaczy, smutku czy cierpienia. Istotną zmianą w stosunku do części pierwszej jest to, że Był sobie pies 2 porusza takie tematy, jak: problemy z odżywianiem, samobójstwo, choroba ukochanej osoby, szkodliwe relacje i związki czy rozbita rodzina. Druga część serii jest godną kontynuacją cyklu, po którą opiekunowie zwierząt czy co wrażliwsi czytelnicy powinni sięgnąć. 

 

bestsellery, Książki

„Wiedźmin” jako światowy debiut Andrzeja Sapkowskiego

Andrzej Sapkowski, jako autor wielu opowiadań, powieści, a nawet przewodnika po świecie fantasy odbił się na stronach polskiej literatury. Jednak Wiedźmin. Tom 1 – 8. Pakiet jako seria jest zdecydowanie jego najbardziej cenionym i rozchwytywanym utworem, jaki stworzył. Pisarz urodził się w Łodzi, dwudziestego pierwszego czerwca 1948 roku, gdzie również dorastał i zaczął tworzyć. Z wykształcenia ekonomista, odnalazł się jednak w skomplikowanym świecie fantasy tworząc swoje własne uniwersum, które w formie opowiadań ukazywało się na łamach miesięcznika „Fantasy”, na których zyskał zainteresowanie i popularność wśród odbiorców. Zachwycił czytelników swoim światem Neverlandu, głównym bohaterem Gerailtem z Rivii (w skrócie zabójcą potworów, wytrenowanym w soim fachu), a nawet pobocznymi postaciami takimi jak Yennefer czy Ciri. W tym świecie wiedźmin stara się chronić swoich przyjaciół i naturalny porządek, który jest bezustannie zakłócany przez pęd świata. Geralt odbywa swoje przygody w trakcie inwazji Cesarstwa Nilfgaardu na królestwa z północy.

Jego utwory zostały  przetłumaczone na blisko dwadzieścia języków, czyniąc serię „Wiedźmin” rozchwytywaną i uwielbianą na całym świecie. Seria doczekała się wielu adaptacji, między innymi serialu telewizyjnego, filmu pełnometrażowego, a także gier. Znalazła się gra karciana, fabularna, a nawet RPG. Ta ostatnia również zyskała ogromną popularność po wydaniu przez CD Project RED z siedzibą w Warszawie. W Gdyni natomiast w 2017 roku wydano bazujący na powieści musical. Niedługo na strony popularnego serwisu Netflix trafić następna z kolei adaptacja w formie serialu na podstawie powieści, z pomocą samego Andrzeja Sapkowskiego w roli doradcy. Zdaniem czytelników bez względu na to, czy są fanami wszelkich adaptacji czy nie – same powieści wciągają czytelnika głęboko do świata Neverlandu od pierwszych do ostatnich stron powieści, tworząc niesamowite napięcie, uczucie grozy i utrzymuje uwagę do samego końca. Głębokie opisy lokalizacji, krain i królestw tworzą ich niesamowicie szczegółowy i rozbudowany opis, dając odbiorcy najlepsze możliwe wyobrażenie świata, który stworzył Sapkowski.

 

Seria opowiadań i powieści Sapkowskiego

Saga historii o Geraltcie zakrawa na pięć tomów powieści tworzących sagę, jak i również na opowiadania:

– Ostatnie życzenie

– Miecz przeznaczenia

– Sezon burz

Właściwa seria zawiera się w pięciu tomach wydanych przez wydawnictwo superNOWA, wydanych w latach 1994-1995, następujących po sobie rok po roku:

– 1994 rok – „Krew elfów”

– 1995 rok – „Czas pogardy”

– 1996  rok- „Chrzest ognia”

– 1997 rok – „Wieża Jaskółki”

– 1999 rok – „Pani Jeziora”